Villbikkjå

På laurdag so dreiv vi på å gjor oss klar til å reise ut i naustet for å nyte kvelden der. Når ej gjeng forbi gangen, so ser ej at ho Tuca e so veldig interessert i nokke uttafor døra. Vanligvis e det berre en katt eller ei skjor, men dinna gången va det jammen en Border Collie som va ute på tur på eiga hand. Ej bruka vanligvis å prøve å få tak i lause honda ej møte, og tenkte ej måtte gjer det samme her. Ej gjekk ut døra, og det va ikkje lange øyeblikket BC´en såg på mej før han stakk. Ej prøvde å lokke på den, og gå sakte mot den, men han beina alt han kunne avgårde. Ej rusla ei lita ronde for å kike etter den, men den va jammen vekk. Ej kom no heim, og fortsette pakkinga te naustturen. Men når ej gjekk forbi stuevinduet, so va den forsyne mej på plass igjen. Ej gjekk ut, og den stakk. So ej tenkte ej fekk bruke det ej hadde lest om dempande signal. Ej satte mej på huk ned på plenen, såg vekk, og kasta nokken godbita mot honden. Når han såg at ej kasta nokke, so stakk han avgårde som et lyn. Men til slutt fann han ut at det va godis ej kasta, so då vart han litt meir nyskjerrig. Han nærma sej sakte. 20 meter, 15 meter, 10 meter. Te slutt va han berre 3 meter unna. Då ropte han Paps på mej og lurte på om vi ikkje skulle fare snart. Det va det siste vi såg te honden den kvelden, for det skulle ikkje meir til enn ei anna stemme før den stakk igjen. Ej syns fole synd på dinna honden. Det he vist vør mange gånga den he vør nære på å bli påkjaurt. Og når eigerane berre slepp den rett ut på gata, so gjeng den vel å luska i hagane te folk. Ej rekna me den e so redd fordi folk jaga den vekk og kasta ting etter den. Ej kan rett og slett ikkje forstå ka slike folk skal med hond egentlig... Las forøvrig på nrksport.no idag, om laushonda i Kiev som jaga orienteringsløpera. Det e vist ikkje bandtvang i Kiev, so då fløyme det vel over av slike honda som dinna BC´en i alle gate... Til slutt vil ej presentere mitt favoritt dialekt-ord: BØTNAPRIS! Det e altso navnet på butikkjeda Bunnpris på Vatnedialekt.