Rotte eller hond?

Tenk på det du! I går prøvde en Chihuahua å parre sej me ho Tuca. Den va ny! Når han stod på tå og strekte sej AAALT han klarte, so rakk han med framlabbane opp til snuten på ho Tuca. So der stod han og kosa sej. Ho Tuca såg mest forundra ut, over at ei lita rotta stod på nasen henna og kika på ho. Og so sprang han rundt ho Tuca heile tia, og stakk den bittelisje snuten sin oppi stompen på ho Tukis. Ho trudde sikkert det va et insekt som plaga ho eller nokke slikt, for plutselig so skvatt ho og kasta sej rundt. "KA I ALLJE DAGE? Åja.. e det berre du?". En gång fekk Chi´en tak i halen og prøvde å jokke på den, men han mista grepet fort når ho Tuca bjøndte å gå.. det va en nyttelaus kamp egentli. Men han skal ha honnør og bonuspoeng for god innsats! Han va no en morsom krabat, og det va artig å sjå han i leik med to kvalpa som va 5 gånga so stor. Han va mykje kjappere, smidigere, og smatt stadig unna ivrige kvalpelabba. Gøy å sjå at små honda fær lære sej å ver hond dei også:) Der va som sagt to andre kvalpa. Han Leo, en golden frå trøndelag, og lokalhelten Kira, en BC-blandings. Begge va herlige og koselige:) Ej må innrømme at ej likte spesielt godt ho Kira. Ho va berre heeeeeeeerlig:) Ej la også merke til måten han Leo leika på. Full fres framover, for so å stupe framover inni andre honda for en herlig brytekamp. Akkorat som ho Tuca og ho Mira (en sunnmørsk golden-kvalp). Det e vel slik at det e mykje som ligg til rasen, også måten å leike på som kvalp. Men ho Kira, som faktisk va berre 9 veke, ho va flink til å sei frå, og jage vekk han Leo når han vart for vill. Ej hadde ho Tuca i band mesteparten av tida, ej va litt redd for at ho skulle knekke dinna Chi´en i to i et ivrig øyeblikk, og det ha no vør trist. Men alt gjekk bra! Ho Tuca va veldig tolmodig med dissa røverane:) Til slutt va alle slitne, og dei tok sej ei god pause. Unntatt Chihuahuaen då. For han va på damejakt. Og mannjfolka gi no som kjent aldri opp.

Og no e det snart helg! Då venta det meir av godsaker av DINNA typen: