Kvil i fred

To koselige helta e døde. Pippi og Balder tok farvel med dinna verda fredag 4. mai. Sjukdom e nokke som også kan ramme honda, og då e det heldigvis hondane sitt privilegium å få sleppe å leve med smerter i lang tid. Pippi og Balder va altso to av Tuca sine gode venna i hondeklubben.

Det ej huska best av ho Pippi va at ho alltid logra med halen. Når ho skulle legge sej ned ved sida av mamman sin, so låg ho der og logra, slo halen ned i golvet, mens ho venta på neste godbit. Ho va rett og slett ei glad jente! En anna ting ej huska godt frå ho Pippi, va korleis ho brukte å ta sej en liten tøysetur på eigahand. Plutselig kom ho fykande, vrikkande og logrande for å sjekke ut om det va nokke spennande som foregikk. Men so ropte mamman henna "Pippi!" og då bråsnudde ho og sprang tilbake for å få en godis:)

Han Balder va høvdingen sjøl i hondeklubben. Han va bjøndt å bli en gamale herremann, og litt grå i barten. Men han va fremdeles glad i damene, og prøvde å sjarmere dei so godt han kunne. Ho Tuca klarte ofte ikkje å skille mellom han Balder og ho Gabriella (Leonberger begge to). Sia ho Gabriella elska å tøyse, so prøvde ho Tuca ofte å invitere han Balder til leik. Et håplaust prosjekt.. hehe.. Det ej huska best frå han Balder va dei fine snille augene hass når han kom bort til mej og ville ha en godbit, åso va han soooo forsiktig når han skulle ta godbiten ut av handa mi.



No kosa ho Pippi og han Balder sej i hondehimmelen, der dei spring rondt og bada og rulla sej i graset heile dagen. Kos dåkke! :)