Krølleball

Ho Tuca bruka ofte å stupe kråke! Då spring ho bortover på graset, eller snøven, åso kasta ho sej rundt med skuldra først i bakken og deisa over på ryggen. Det e nokke av det gøyaste ho veit om. Då ligg ho der på ryggen og strekke sej ut, murra og knurra, gnika sej ned i bakken og leve livet rett og slett. Av å til so bruka ho berre å ligge der på ryggen, men føtene rett til vers, og kika på mej med et domt blikk. Dersom ej då sei: "Ser du puuuusn?", so flyg ho rondt i løpet av et par tidels sekund, landa på beina og speida desperat etter pusen som ikkje e der alikavel. FOR EJ LURTE HO! Jippi!