På laurdag i fire-tida fekk ej telefon om at det hadde skjedd ei tragisk ulykke. Huset på garden var totalskada i brann, og Tuca hadde løgge i sofaen og søve når brannen starta. Brannmannskapa hadde fønne ho etterpå, og ho va uten brannskader. Den delen av huset som ho låg i hadde ikkje brønne heilt ned. Ho hadde altso berre sovna inn av kølosforgiftning, og låg framleis i søvestilling i sofaen attmed kvalpen. Dei søvna altso godt og fredelig i sofaen, og vokna opp att på ei grøn mark i himmelen attme han Morfar. Dei fær nok mange fine tura i lag.
Verdens beste hond e altso ikkje i lag med oss lenger, men vi takka for tre og et halvt gode år i lag. Og snart sjåast vi igjen. Et liv e vel ikkje meir enn ein augneblink.
4 comments:
Så forferdelig trist, Sindre! Snille, gode Tuca! Tenker masse på deg!
Neeeeeei!!!!!!!! :-(
Uff, så utrolig leit :-( Svein Tore fortalte meg hva som har skjedd og her sitter jeg og griner. Jeg føler med deg, Sindre!
Takk for helsingane.
Ja det vart trist ditta her, det e rart å ikkje ha en vofs som kjem å vekke mej med sin våte snute, og det e rart å ikkje ha nokken som tek 4 piruetta på rad når du kjem med middagsfatet.
Etter at ho Tuca døde, so he ej vør på 2 tura med nabovofsane, og ej merka godt at en ny hond e den einaste medisinen for mej. Det tru ej ho Tuca e enig i! So ej e på leiting etter en passande omplasseringshond etterkvart.. Det e berre å sei frå om dåkke veit om nokken aktuelle.
Ho Tuca vil uansett alltid bli huska som verdens beste hond :)
Post a Comment