Då e det helg, og Øtrefjelljet e en sikker vinner. Dinna gamle damå som røyse sej sakte opp mot himmelen, og manifestera sitt budskap i stein, stiv kuling og blåbær. Meget poetisk må ej sei. Papá og Tuca e klar for å klore sej opp ryggen på dinna stakkars dama her:)
Stiv kuling va det jaffal. Minst! Vi fann oss ly bak en diger stein, og kosa oss med brødskive med geitepølse.
Her ser du ho Tuca i arbeid - på brødbitsøk so det heite på fint. Ska sei oss kosa oss.
Litt kosing må til. Og som vi ser so e vinterbekledninga på. Hue og alkishanska va påkrevd i fjellet i dag. I vindkasta va det berre so vidt oss klarte å stå opprøyst, og på turen nedatt so PØØØSA det ned me regn. Det e so herlig å kjenne at naturen røska dej litt i ryggraden. Ej sa de te han far at ej hakje selgt frå mej dissa fjellturane i Vatneheimen for nokken sum som helst. Og ej ha aldri bytta frå mej godt haustver i sunnmørsfjella til fordel for shortsvér på austlandet - berre so dåkke veit det.
Jaja, åso kosa oss litt til før vi lykkelige tusla ned att med fred i sjela.
No comments:
Post a Comment